ابومحمد حسن بن علی بن شعبه حرانی در کتاب "حقائق أسرار الدین "گفته است :قبله نزد ما و در طریقت ما، خداوند علی اعلی است که با معرفت و طاعت به سوی او توجه می‌شود، و او قبله هر نمازگزاری است، هرگاه نماز او همان معرفت باشد. و نیز گفته شده است که قبله، سید محمد است؛ زیرا تدبیر عالم به او واگذار شده است.

و شیخ حسن احمد در رساله "قلائد الدرر "گفته است :هر کس بر این طریقت صحیح استوار بماند، پس از معرفت دچار شک و انکار نشود، در راه روشن و درست گام بردارد، بر آن پایدار بماند و حقیقت معنای آن را دریابد، او حقیقتا موحد است و در اقرارش هیچ تردیدی نیست.

خدای متعال فرمود﴿ :کسانی که به آنان کتاب داده‌ایم، او را همان‌گونه می‌شناسند که فرزندان خود را می‌شناسند؛ ولی گروهی از آنان، با آنکه حقیقت را می‌دانند، آن را پنهان می‌کنند﴾.

و شاب ثقه در کتاب "الحاوی "گفته است: این آیه کریمه دلالت دارد بر اینکه برای عالم جایز نیست دانشی را که در اختیار دارد از کسی که آن را نمی‌داند پنهان کند بلکه باید به هر کس به اندازه شایستگی و استحقاقش از علم عطا کند.