مفضل بن عمر -مِنْهُ السَّلَامُ- در کتاب "الهفت "از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت می‌کند که گفت: عرض کردم: ای سرورم، آن آیه‌ای که درباره زنان و طلاق آمده، چگونه معنا می‌شود؟ فرمود: مراد، سخن خدای متعال است: ﴿ و چه کسی ستمکارتر از آن کسی است که گواهی‌ای را که از جانب خدا نزد اوست پنهان کند؟﴾ سپس فرمود :این شهادت درباره زنان و طلاق نازل شده است.

خدای متعال فرمود: ﴿آن‌ها امتی بودند که گذشتند؛ آنچه به دست آوردند از آن خودشان است و آنچه شما به دست آورده‌اید از آن شماست، و از آنچه آنان انجام می‌دادند بازخواست نخواهید شد﴾

شیخ حسن سلمان خطیب در رساله "روضة الرياحين الزكية "می‌گوید: مقصود از ﴿آنچه به دست آوردند﴾ این است که آنان بهره پاسخ‌گویی به دعوت الهی و فرمانبرداری را برده‌اند.

و شاب ثقه در کتاب "الحاوی "می‌گوید: ظاهر و باطن اعمال نزد خداوند متعال معلوم است. اعمال بر پایه نیت‌هاست و پاداش یا کیفر هر انسان از سوی خداوند بر اساس آن خیر یا شری است که خود به دست آورده است.