خدای متعال فرمود﴿ :رنگ خدا را برگزینید؛ و چه کسی از خدا نیکوتر رنگ می‌بخشد؟ و ما تنها او را می‌پرستیم ﴾

ابوطاهر سابور در کتاب "الطالقانية "می‌گوید: رنگ خدا یعنی ظهورات گوناگون او. خداوند برای ارواح، بدن‌هایی از نور آفرید و هر نور را در آسمانی قرار داد هرگاه آن روح به یکی از آن آسمان‌ها صعود کند، بدنی از همان بدن‌های نورانی را که دارای مراتب متفاوت‌اند بر تن می‌کند. همچنین اگر خداوند برای آفریدگانش در غیر جنس و صورت آنان ظهور می‌کرد، آنان فرمان و نهی او را درک نمی‌کردند؛ زیرا هیچ چیز جز از هم‌جنس و هم‌صورت خود شناخته و فهمیده نمی‌شود.

شیخ حسین احمد در رساله "غنيمة السفر"، به نقل از شیخ محمود حسین بن عمره در رساله "تحفة الأخيار "می‌گوید: رنگ خدایی همان صفت ویژه‌ای است که حقیقت الهی به آن اختصاص یافته است؛ و در حقیقت، همان ذات مقدسی است که در هر عصر و زمانی به صورت آشکار دیده می‌شود. زیرا آن ذات جز در صورتی جسمانی و هیئتی قابل مشاهده دیده نمی‌شود؛ همان‌گونه که رنگ نیز جز بر چیزی که بدان تعلق گیرد تحقق پیدا نمی‌کند. آن ذات، خود نه صورت دارد و نه جسم؛ بلکه همان فطرتی است که مردم بر آن آفریده شده‌اند، و همان ذات قدسی است که برای دیدگان ظاهر می‌شود. این ظهور، در چشم بینندگان همچون یکی از افراد همان جنس به نظر می‌رسد، بی‌آنکه