و یکی از عارفان در رساله خود می‌گوید: خداوند نهی کرده است که میان اسم و پدیدآوردنده اسم واسطه‌ای قرار داده شود. این اشاره‌ای است برای عارفان که میان اسم و معنا جدایی و واسطه‌ای وجود ندارد؛ زیرا اسم از نور ذات پدید آمده است، و میان نور و ذات هیچ فاصله و جدایی نیست. از همین رو.. .
از سرورمان محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- روایت شده است: من و علی همانند این دو انگشت هستیم. سپس دو انگشت خود را در کنار یکدیگر قرار داد و فرمود :نمی‌گویم راست و نه چپ. هر کس اشاره را بفهمد، از عبارت بی‌نیاز می‌شود؛ و هر کس جایگاه‌های صفت را بشناسد، به نهایت معرفت دست یافته است.
خدای متعال فرمود﴿ :پس اگر آنان به همانند آنچه شما بدان ایمان آورده‌اید ایمان بیاورند قطعا هدایت یافته‌اند؛ و اگر روی برگردانند، جز این نیست که در ستیز و مخالفت‌اند پس خداوند تو را در برابر آنان کفایت خواهد کرد، و او شنوا و داناست﴾
شیخ ثقه در رساله "الجوهریة "درباره جمله ﴿پس خداوند تو را در برابر آنان کفایت خواهد کرد﴾ می‌گوید: این واژه را به گونه‌ای رمزی و با اشاره‌ای فارسی تفسیر کرده‌اند؛ گفته شده است: سا یعنی سه، یک یعنی یک، که روی‌هم چهار می‌شود؛ و مقصود از آن چهار تن‌اند:حسن، حسین، فاطر و محسن.