که از پدرانتان بر شناخت و پرستش او پیمان گرفته است، استوار و پایدار هستیم. یعقوب این پرسش را از آنان کرد تا بداند تا چه اندازه بر آن پیمانی که از همه پیامبران گرفته شده بود ثابت‌قدم هستند؛ همان پیمانی که موظف بودند آن را آشکار سازند و از مردمی که شایستگی و انس با آن را دارند پنهان نکنند. البته پیامبران خود نیازی نداشتند که از آنان پیمان یا عهدی گرفته شود؛ بلکه بیان این سخن، هشداری برای ما است تا بر همان عهدی که در آغاز با اقرار نخستین پذیرفته‌ایم، استوار بمانیم؛ همان ندای نخستین که در آن اقرار کردیم. یعنی هنگامی که آن حقیقت نورانی در قالب اشخاص بشری بر ما ظاهر شود بر همان اقرار نخستین باقی بمانیم و اعتراف کنیم که او همان حقیقت پیشین است، بی‌آنکه گرفتار گمان، تردید یا توهم شویم.

خدای متعال فرمود﴿ :آن‌ها امتی بودند که گذشتند؛ آنچه به دست آوردند از آن خودشان است و آنچه شما به دست آورده‌اید از آن شماست، و شما مسئول اعمال آنان نخواهید بود﴾

شیخ حسن سلمان خطیب در رساله "روضة الرياحين الزكية "می‌گوید: آنچه به دست آوردند ؛ یعنی آنچه از پاسخ‌گویی به دعوت الهی و فرمانبرداری به دست آورده‌اند.