و محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله" المصرية "می‌گوید:

استادم، شیخ ابوعبدالله محمد بن حسن بلدی برایم نقل کرد که گفت: از ابوالقاسم علی بن حسن بن عیسی نعمانی درباره معنای این آیه شریفه پرسیدم. او پاسخ داد: این معنا را از شیخ ثقه، از استادانش رحمهم‌الله با سندی که به مولای ما امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- می‌رسد، شنیده‌ام که فرمود: این سخن معنا خطاب به سید میم است؛ تا اسم را پنهان سازد و در حسن ظهور کند، پس او میم کلی گردد سپس معنا او را از میان برداشت و در صورتی همانند صورت او ظاهر شد و درباره این سخن خداوند: خانه مرا برای طواف‌کنندگان، معتکفان رکوع‌کنندگان و سجده‌کنندگان پاکیزه سازید. فرمود: مراد، ظهور معنا به صفت حسن اول در آغاز سطر است. و او همان بیت است؛ یعنی همان اسمی که خداوند پیش از آن هیچ چیز را نیافرید، و او دانای حکیم است. و مقام، همان اسم است.

شیخ محمد کلازی در کتاب "التأييد "می‌گوید: همانا بیت که خداوند مردم را به سوی آن فراخوانده و بر اطاعتش ترغیب کرده است، همان صورت آشکار و قابل رؤیت است صورتی که حجاب دیدگان ناظران است و مقصد توجه و تکیه‌گاه آنان به شمار می‌آید.