مقام او را بلند گردانید. پس فرمود: من تو را امام مردم قرار می‌دهم. ابراهیم که از این مقام شادمان شده بود، عرض کرد: و از فرزندان من نیز؟ خداوند متعال فرمود: پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد. پس این آیه، امامت هر ستمگری را تا روز قیامت باطل ساخت و امامت را ویژه برگزیدگان قرار داد. سپس خداوند، ابراهیم را گرامی داشت و امامت را در خاندان برگزیده و پاک او قرار داد.

سپس خداوند متعال می‌فرماید: ﴿و آن‌گاه که خانه را محل بازگشت و جایگاه امنی برای مردم قرار دادیم و گفتیم :از مقام ابراهیم، نمازگاهی برگیرید. و به ابراهیم و اسماعیل سفارش کردیم که خانه مرا برای طواف‌کنندگان، معتکفان، رکوع‌کنندگان و سجده‌کنندگان پاکیزه سازید ﴾

ابومحمد حسن بن علی بن شعبه حرانی در کتاب "حقائق أسرار الدين "می‌گوید:

مولای ما امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: خانه‌ای که خداوند حج را به سوی آن واجب کرده است، محمد است. باب، سلمان است و او محور و مدار است. مقام ابراهیم مقداد است و او یتیم اکبر می‌باشد. و ابراهیم در این موضع، باب است.