محمد بن سنان زاهری -عَلَيْهِ السَّلَامُ- در کتاب "الحجب والأنوار "گفته است: اسرائیل همان حجاب است، و مقصود از آن میم است که یاد او با تعظیم همراه باد و فرزندان او مومنان‌اند. و نیز گفته شده است :اسرائیل همان باب است. و نیز گفته شده است :او همان معنای قدیم است.
شیخ صالح بن علی نمیری در رساله "تذکرة العارفین "گفته است: نعمت، همان معرفت است.
و شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الأذهان "گفته است: نعمت، معرفت او در صورت بشری است، و مقصود از فرمان به یاد کردن، تنزیه پس از اثبات است.
و شاب ثقه در کتاب "الحاوی "گفته است: ظاهر و باطن اعمال، همگی نزد خداوند متعال معلوم است. اعمال به نیت‌ها بستگی دارد، و پاداش از جانب خداوند بر اساس آن چیزی است که هر انسانی از اعمال نیک یا بد به دست آورده است. خداوند سبحان عادل است و هرگز ستم نمی‌کند؛ بلکه به هر کس بر پایه شایستگی او عطا می‌کند؛ نیکی را در برابر نیکی، و بدی را در برابر بدی.
سپس خداوند متعال فرمود﴿ :و آن‌گاه که پروردگار ابراهیم او را با کلماتی آزمود و او همه را به انجام رساند، فرمود :من تو را پیشوای مردم قرار می‌دهم. ابراهیم گفت و از فرزندانم نیز؟ فرمود :پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد﴾