نمودند و آنچه خداوند متعال رسول گرامی خود را بدان مخاطب ساخته بود، نادیده گرفتند؛ آنجا که فرمود﴿ :ما تو را به حق، بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده فرستادیم.. . و هر کس به آن کفر ورزد، آنان همان زیانکارانند﴾ زیرا یهود، نصارا و نواصب، همگی ملعون و از راز الهی دور شده‌اند، و جز به سبب انکار حق در هنگام ظهور آن و تکذیب فرستادگان الهی، مستحق خواری و لعنت نگشته‌اند.

و شاب ثقه در کتاب "الدلائل "گفته است: خداوند سبحان بیان کرده است که اسم اعظم، مالک کلیدهای ملک اوست و در نهان و آشکار مردم را به توحید او دعوت می‌کند. او بشارت‌دهنده به معنویت مولای خویش، و نیز گواه و بیم‌دهنده است.

و شیخ خلیل نمیلی در رساله" الاعتراف "گفته است:

رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: علی، ولی مومنان است.

سپس خداوند متعال فرمود﴿ :ای بنی‌اسرائیل !نعمت مرا که بر شما ارزانی داشتم به یاد آورید، و اینکه شما را بر جهانیان برتری بخشیدم. و از روزی پروا کنید که هیچ‌کس چیزی را از دیگری دفع نمی‌کند، نه عوضی از او پذیرفته می‌شود، نه شفاعتی به او سود می‌بخشد، و نه یاری خواهند شد﴾