ابومحمد حسن بن علی بن شعبه حرانی در کتاب "حقائق أسرار الدين "گفته است: مراد از آیات، ظهورات، دلایل، نشانهها، معجزات و قدرتهای آشکار و شگفتانگیز است.
و شیخ حسین احمد در رساله" تذكرة المريدين "گفته است: مقصود، مستودعان هستند؛ کسانی که در عالم ظل و شبح، سابقه و پیشینهای در اجابت دعوت الهی نداشتهاند.
خداوند متعال فرمود﴿ :ما تو را به حق، بشارتدهنده و بیمدهنده فرستادیم، و تو مسئول اهل دوزخ نیستی. هرگز یهود و نصارا از تو خشنود نخواهند شد تا آنکه از آیین آنان پیروی کنی. بگو :همانا هدایت خدا، همان هدایت حقیقی است. و اگر پس از آن دانشی که برایت آمده، از خواستههای آنان پیروی کنی، در برابر خدا نه یاوری خواهی داشت و نه سرپرستی. کسانی که کتاب را به آنان دادهایم و آن را چنانکه شایسته است تلاوت میکنند، به آن ایمان میآورند، و هر کس به آن کفر ورزد، آنان همان زیانکارانند﴾
شیخ حسین احمد در رساله" قلائد الدرر "گفته است: این آیات درباره کسانی نازل شده است که در گفتار و کردار، با یهود، نصارا و ملحدان همسو شدند؛ زیرا آنان در برابر پادشاه حق آشکار سجده نکردند و در نتیجه، نزد خداوند کافر و گمراه به شمار آمدند. سپس این افراد نیز در انکار از آنان پیروی کردند و با اصرار، آیین آنان را دنبال




