شیخ حسین احمد در کتاب "قلائد الدرر "می‌گوید: این گروه‌هایی که خداوند از آنان یاد کرده، هرگز بر یک عقیده گرد نمی‌آیند؛ بلکه هر گروه، دیگری را تکفیر و لعنت می‌کند و رأی او را نمی‌پذیرد، با آنکه کتاب مقدس در میان آنان است و آن را می‌خوانند، ولی چیزی از آن را درنمی‌یابند. همچنین کسانی که نمی‌دانند نیز همان سخن آنان را می‌گویند زیرا نسبت به معرفت پروردگار خود نادان‌اند.
خدای متعال فرمود﴿ :و چه کسی ستمکارتر از آن است که از بردن نام خدا در مسجدهای او جلوگیری کند و در ویرانی آنها بکوشد؟ آنان را نسزد که جز با ترس وارد آن مساجد شوند. برای آنان در دنیا خواری است و در آخرت عذابی بزرگ﴾
شیخ حسین احمد در کتاب "قلائد الدرر "می‌گوید: مساجد، همان معرفت اسم اعظم -جَلَّ جَلَالُهُ- هستند. و کوشش در ویران کردن آنها، با انکار و جحود آن معرفت است آنان را نسزد که وارد این مساجد، که همان خانه‌های حکمت و معرفت‌اند، شوند مگر با ترس از اهل آن. از این‌رو در دنیا به خواری و رسوایی گرفتار شدند و در آخرت نیز به سبب انکار و جحودشان، عذابی بزرگ خواهند داشت.
و شاب ثقه در کتاب "الحاوی "می‌گوید: مراد از مساجد، شاگردان هستند. پس هر کس شاگردی را پس از ورودش به این خانه گرامی و حرم بزرگ، تباه سازد، به خود