می‌گیرد. آنچه از مؤمن سر می‌زند، از روی خطا و فراموشی است؛ اما آنچه از کافر صادر می‌شود، از روی عمد، انکار، تجاوز و حسد است.

و شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الأذهان "می‌گوید: اگر گفتار آنان را تصدیق کنید، کردارشان را نیکو بشمارید و به آداب آنان رفتار نمایید، شما را از اقرار به انکار، و از عبادت پادشاه دادگر به عبادت شیطان بازمی‌گردانند.

و شایسته نیست کسی که به نبوت محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- و ولایت مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- ایمان آورده است، از کسانی اطاعت کند که رسول را تکذیب کرده و با زبان خود نفاق ورزیده‌اند. و خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- همان توانای مطلق است که هیچ چیز او را ناتوان نمی‌سازد.

خدای متعال فرمود﴿ :و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید، و هر کار خیری که برای خود از پیش بفرستید، آن را نزد خدا خواهید یافت؛ همانا خداوند به آنچه انجام می‌دهید بیناست﴾

سید ابو عبدالله در کتاب "الهدایة الکبرى "می‌گوید: زکات، معرفت باب است و نماز، معرفت میم. مقصود این است که هر کس باب را که معرفت او باطن زکات است و اسم را که معرفت او باطن نماز است بشناسد، مؤمنی عارف خواهد بود که از در حقیقت وارد شده، تا آنکه به معرفت حجاب برسد.