شاب ثقه در کتاب "الحاوی "می‌گوید: این آیه، بر درستی این سخن گواهی می‌دهد که ایمان، همان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- است.

به دلیل سخن سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- در روز احزاب، هنگامی که امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- برای نبرد با عمرو بن عبدود عامری به میدان رفت، فرمود: تمام ایمان، در برابر تمام شرک به میدان آمد.

و شیخ محمود صالح زلو در کتاب "سبیل الهدایة "می‌گوید: هر کس پس از آگاهی از تأویل امام معصوم درباره ایمان و کفر، که در سخن رسول خدا آمده است :تمام ایمان در برابر تمام شرک به میدان آمد، به نور عقل خویش روشنی گیرد، حقیقت را درمی‌یابد.

و نیز از سخن مولای ما امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- است که فرمود: مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- همان ایمان است، و حقیقت شرک در وجود عمرو بن عبدود عامری، که یکی از سران اهل شر بود، تجسم یافته بود. او به تنهایی به عنوان مظهر همه شرک شناخته شد، هرچند یکی از آنان بود؛ زیرا آشکارا پرچم شرک را بر دوش می‌کشید و به‌تنهایی و علنا از آن دفاع می‌کرد، در حالی که دیگران شرک خود را در پس پرده‌ای نازک از شعار اسلام پنهان ساخته بودند.