خداوند متعال فرمود﴿ :و به‌راستی آیاتی روشن بر تو نازل کردیم، و جز فاسقان کسی آنها را انکار نمی‌کند. آیا هر بار که پیمانی بستند، گروهی از آنان آن را کنار نیفکندند؟ بلکه بیشترشان ایمان نمی‌آورند﴾
محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله "المصریة" می‌گوید: مراد از آیات ظهورهای انزعی معنا به ذات خویش است، و بینات همان دلایل، نشانه‌ها و کرامت‌هاست؛ مانند زنده کردن مردگان، بازگرداندن خورشید و دیگر معجزات.
و شیخ ابراهیم صالح ناصر حکیم در کتاب "العقائد الروحية" می‌گوید: چگونه معجزات و قدرت‌ها را می‌بینند، اما برای صاحب آن، تنها طرح‌ها و صورت‌های ظاهری را اثبات می‌کنند؟
و شیخ ابراهیم عبداللطیف در "شرح دیوان شیخ" می‌گوید: آیات قرآن در موارد بسیاری بر اندک بودن مومنان تأکید کرده‌اند، و مقصود از آنان، اهل توحیدی هستند که مولایشان آنان را با ظهور و حضور خویش آزموده است. همچنین قرآن بر فراوانی کافران دلالت دارد؛ زیرا آنان معجزات، دلایل و نشانه‌های آشکار و شگفت‌انگیزی را که جز پروردگار زمین‌ها و آسمان‌ها کسی بر انجام آن توانایی ندارد، مشاهده کردند؛ اما به سبب کفر، انکار و جحودشان، از آن معرفت و توحیدی که خداوند از آنان اراده کرده