شیخ معلا ربیع در رساله"بهجة الأسرار "می‌گوید: این خطاب متوجه یهود است. و مقصود از مرگ در دلالت این آیه کریمه، مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- است، و در آن اشاره‌ای به غیبت در حرف ط وجود دارد.

ابوعبدالله محمد بن مهلهلی در "البغدادیة "می‌گوید:

حکیم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: نفوس حیوانی به هم‌نشینی با بدن‌های خاکی انس می‌گیرند ازاین‌رو جدایی از بدن‌هایشان بر آنان دشوار است. این همان معنای سخن خداوند متعال است که فرمود﴿ :پس اگر راست می‌گویید، آرزوی مرگ کنید ﴾

سید ابوعبدالله در "الرسالة "می‌گوید:

از ابوخدیجه سالم بن مکرم عبسی روایت شده است که گفت: روزی ابوالغصن جحی، که همان ثابت بن دکین بود، بر در خانه خود در کوفه نشسته بود. مردی با ادب، اهل عبادت، پاکدامن و باوقار از کنار او گذشت، سلام کرد و گفت: خانه اعمش محدث، کجاست؟ ابوالغصن گفت: پشت سر توست. آن مرد بازگشت و از گروهی دیگر پرسید. آنان نیز گفتند: از آن گذشته‌ای، پشت سرت مانده است. دوباره نزد ابوالغصن آمد و گفت: خداوند تو را سلامت بدارد، من از تو نشانی خانه اعمش را پرسیدم، گفتی پشت سرت است. بازگشتم و از دیگران پرسیدم آنان نیز گفتند از آن گذشته‌ای. ابوالغصن گفت: خداوند تو را سلامت بدارد