خداوند متعال فرمود﴿ :و هنگامی که به آنان گفته شود: به آنچه خدا نازل کرده ایمان بیاورید، می‌گویند :ما فقط به آنچه بر خودمان نازل شده ایمان می‌آوریم، و به غیر آن کفر می‌ورزند؛ در حالی که آن، همان حقی است که کتاب‌های پیشین را نیز تصدیق می‌کند. بگو :اگر مؤمن بودید، پس چرا پیش از این پیامبران خدا را می‌کشتید؟ ﴾

از مفضل بن عمر -مِنْهُ السَّلَامُ- در کتاب "المفضلیة "روایت شده است که گفت: مولایم امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آنان اقرار می‌کنند که او امام است و علمش الهی و ربانی است؛ اما هنگامی که به آنان گفته می‌شود او حقیقت همه معانی و پروردگار بی‌نیاز است، از او روی می‌گردانند و به او کافر می‌شوند. این بدان سبب است که به او ایمان می‌آورند، در حالی که کافرند؛ و به غیبی ایمان دارند که دیده نمی‌شود، و هر کس چیزی را که دیده نمی‌شود بپرستد، نزدیک است که آن را هیچ بینگارد. پس هنگامی که او ذات خویش را بر آنان آشکار ساخت و به‌صراحت بیان کرد که حقیقت معنوی او همان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- است، به او کافر شدند و او را مخلوق و مربوب پنداشتند.