لا إله إلا الله و اخلاص آن را شناخت، او و یارانش به آن کافر شدند. پس این آیه درباره آنان نازل شد خدا آنان را لعنت کند ﴿پس چون آنچه را که می‌شناختند برایشان آمد، به آن کافر شدند﴾

و شیخ حاتم جدیلی در کتاب "التجرید" می‌گوید:

از معلا بن خنیس روایت شده است که گفت :امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: به آن حضرت عرض شد :ای سرور و مولای ما! چگونه معنا در این قبه محمدی به صورت أنزع بطین برای خاص و عام آشکار شد، نه در دیگر قبه‌ها؟ حضرت فرمود: اما خواص، همان چیزی را دیدند که همواره دیده بودند و همان حقیقتی را مشاهده کردند که همیشه شاهد آن بودند. پس آنچه را در روز اظله شناخته بودند دوباره دیدند و یادآوری آن حقیقت به آنان الهام شد؛ ازاین‌رو دعوت او را پذیرفتند و با شتاب به سوی اطاعت و معرفتش روی آوردند. اما اهل کدورت و ظلمت هنگامی که او را به صورت أنزع بطین دیدند، او را انکار کردند و به او کافر شدند با آنکه پیش‌تر او را شناخته بودند. آنان روز اظله و ندای نخستین را به یاد آوردند و همین شناخت، حجتی بر ضد آنان شد؛ تا نگویند :ما را به چیزی دعوت کردی که هرگز ندیده بودیم و کسی بر ما ظاهر شد که او را نمی‌شناختیم. این، عدل الهی در میان آفریدگان، و از روی لطف، مهلت دادن و انصاف نسبت به آنان بود.