و شیخ ابراهیم عبداللطیف در "شرح دیوان شیخ" درباره این آیه﴿ جز خواری در زندگی دنیا نیست ﴾گفته است: مقصود کسانی هستند که با مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- دشمنی کردند، حق او را غصب نمودند، بیعتش را انکار کردند شیعیانش را آزار دادند، آیاتش را تکذیب کردند و با دشمنانش دوستی ورزیدند.

و سید محمد بن محمد بن حسین، ملقب به تقی، در کتاب "صحیفة الأبرار "با اندکی تصرف گفته است:

از معلی بن خنیس روایت شده است که گفت امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود خداوند متعال گروهی را به امتیازی اختصاص داد که دیگران را به آن اختصاص نداد. همین برتری، آنان را به حسد کشاند و حسد سبب شد به خدای بزرگ کافر شوند. پس با یکدیگر همدست شدند و نفاق ورزیدند. سپس فرمود :خدا آنان را لعنت کند؛ به بخشی ایمان می‌آورند و به بخشی دیگر کافر می‌شوند. پس خداوند آنان را به خواری و رسوایی کیفر داد؛ همان ذلت و خواری در دنیا، و در آخرت نیز آتش است، و چه بد جایگاهی است.

خدای متعال فرمود﴿ :آنان همان کسانی هستند که زندگی دنیا را به بهای آخرت خریدند؛ ازاین‌رو عذابشان تخفیف داده نمی‌شود و هیچ یاوری نخواهند داشت﴾