بودند، دل‌هایشان را به سوی خود متمایل ساخت. آنان نیز گرد او جمع شدند، دعوتش را پذیرفتند و سخنان آراسته و فریبنده او را از روی غرور قبول کردند.

و محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله" المصریة "می‌گوید: کتاب همان اسم اعظم -عَزَّ عَزُّهُ- است و هر کتاب آسمانی را نیز دربرمی‌گیرد. و مقصود از فرمایش خداوند﴿آنان جز گمان نمی‌برند﴾ کسانی هستند که درباره چیزی که نمی‌دانند سخن می‌گویند و می‌پندارند که سخنشان درست است؛ و این همان فساد در علم است.

خدای تعالی فرمود﴿ :پس وای بر کسانی که کتاب را با دست‌های خود می‌نویسند، سپس می‌گویند :این از جانب خداست، تا آن را به بهای اندکی بفروشند. پس وای بر آنان از آنچه دست‌هایشان نوشته است، و وای بر آنان از آنچه به دست می‌آورند﴾

شیخ محمد کلازی انطاکی در رساله "الشافیة "می‌گوید: کسانی که چنین کردند حق را با باطل درهم می‌آمیختند و اخبار باطل را در کنار اخبار صحیح قرار می‌دادند تا پذیرفته شوند. این همان نیرنگ ابلیس در میان بندگان است تا آنان را از حق به سوی باطل منحرف سازد. اما مومنان از این امر مصون‌اند؛ هیچ امر بیگانه، وهم یا عارضه‌ای بر آنان راه نمی‌یابد؛ زیرا هرگاه خداوند مؤمن را به نور عقل و فهم تأیید کند و او اصول