بیان کرد و گفت در او هیچ عیب و هیچ نشانه‌ای نیست. اگر ظهورش را در این تاریکی‌ها به شما چنین نمایانده است، با این حال او منزه است و چیزی از عجز، ضعف یا صورتی که او را در قلمرو ادراک محدود سازد، بر او جاری نمی‌شود. او همان ذات مقدس است؛ بلکه آنچه از صفات یا عجز دیده‌اید، مربوط به کسی است که بر آنان با صفات خودشان ظاهر شده است. پس گفتند: اکنون حق را آوردی. یعنی همان حقیقتی را که خداوند آنان را به آن فرمان داده بود. پس آن را ذبح کردند؛ یعنی او را آن‌گونه که شایسته بود، به حقیقت شناختند.

سپس خداوند متعال فرمود﴿سپس دل‌های شما بعد از آن سخت شد؛ چنان‌که مانند سنگ یا سخت‌تر از سنگ گردید. و همانا از برخی سنگ‌ها نهرها جاری می‌شود و برخی از آنها می‌شکافد و از آن آب بیرون می‌آید، و برخی از آنها از بیم خدا فرو می‌افتد و خداوند از آنچه انجام می‌دهید غافل نیست﴾

شیخ حمدان کلبی در "فصل" خود می‌گوید :سنگ‌ها همان عذابی هستند که بر ضدان و دشمنان فرود می‌آید.

و شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الأذهان" می‌گوید :سنگ‌ها کسانی هستند که در کفر خود سخت و استوار شدند؛ مانند عمرو بن عاص و معاویه.