کند. اگر همان آغاز هر بقره‌ای را ذبح می‌کردند، برایشان کافی بود؛ اما آنان بر خود سخت گرفتند، پس خدا نیز بر آنان سخت گرفت. همه اینها برای ادب‌آموزی و تعلیم ماست؛ تا کسانی را که از ما برترند گرامی بداریم، تا آنان که از ما پایین‌ترند نیز ما را گرامی بدارند.

شیخ عبدالرحمن تل شنان در رساله "الدرة السنية "گفته است: این خطاب، بر زبان اسم و حجاب بزرگ او، یعنی موسی کلیم -عَزَّ عَزُّهُ- ، جاری شده است؛ فرمانی از جانب خداوند به بندگانش که: خداوند به شما فرمان می‌دهد که بقره‌ای را ذبح کنید. یعنی :بقره علم را بشناسید؛ زیرا بقر چیزی، به معنای شناخت حقیقت آن است همان‌گونه که گفته می‌شود :محمد باقر، یعنی شکافنده علم؛ یعنی کسی که علم را شکافت و به باطن آن آگاه شد. پس اسم او به مردم هشدار داد که خداوند به شما فرمان می‌دهد کسی را بشناسید که علم را می‌داند، آنچه را در دل‌ها نهفته است و رازهای پنهان را می‌شناسد، و خداوند شما را جز به شناخت او مکلف نساخته است؛ همان‌گونه که در کتاب خود بیان فرموده است. اما هنگامی که آنان به این امر فراخوانده شدند، گفتند: آیا ما را به ریشخند گرفته‌ای؟ و پاسخ فرشتگان به کسانی که نسبت به شناخت او جاهل بودند این بود: به خدا پناه می‌برم که از جاهلان به وجود او، و از بازدارندگان مردم از شناخت او باشم. بنی‌اسرائیل گفتند: از پروردگارت بخواه برای ما روشن سازد که او