را بشناسند؛ تا هر کس هلاک می‌شود، از روی دلیل روشن هلاک گردد، و هر کس زنده می‌ماند، از روی دلیل روشن زنده بماند.

سید ابوشعیب محمد بن نصیر -مِنْهُ السَّلَامُ- در کتاب "المجالس النمیریة "گفته است یعنی، بقره از هرگونه شک، تردید و آلودگی سالم و پاک است و هیچ عیبی در آن راه ندارد، و جز کسی که دچار شک و ریب باشد، حق او را انکار نمی‌کند. سپس فرمود: پس آن را ذبح کردند، در حالی که نزدیک بود چنین نکنند. این آیه، در ظاهر و باطن، به ما نشان می‌دهد که ما بقره را دیدیم، اما آنان آن را ندیدند؛ ما او را شناختیم، اما آنان او را نشناختند. همچنین، ذبح و قتل بر دو گونه است :یکی با شمشیر و دیگری با علم. و بقره همان فاطر است. مخالفان به او نگریستند و او را با چشم خود دیدند، اما گمان کردند که او تنها دختر رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- است در حالی که نمی‌دانستند او آفریننده آسمان‌ها، زمین و همه عوالم است و گوهر سید میم به شمار می‌آید. این است صفت فاطر.

شیخ ابراهیم مرهج در رساله "الشهاب الثاقب "گفته است: آنان این سخن را تنها به سبب دور بودن ظاهر دو امر از یکدیگر گفتند و از حکمت آن آگاه نبودند. پس موسی گفت: به خدا پناه می‌برم که از جاهلان باشم. هنگامی که آن قوم دانستند ذبح بقره فرمان قطعی خداوند است، از موسی خواستند ویژگی‌های بقره را برای آنان بیان