شیخ صالح بن علی نمیری در رساله" تذکرة العارفین "می‌گوید: این آیه بر امکان مسخ دلالت دارد؛ زیرا خداوند هر چه بخواهد انجام می‌دهد. انسان را در هر صورتی که بخواهد می‌آفریند و می‌تواند او را از صورت انسانی به صورت چهارپایان، درندگان یا غیر آن منتقل سازد.

سید ابوعبدالله در "الرسالة "می‌گوید: مسخ آن است که نفس با همان کالبدی که در آن قرار دارد دگرگون شود. پس آنان، مطابق فرمان خدا، با همان بدن‌های خود به میمون تبدیل شدند. این همان مسخی است که خوردن گوشت، استفاده از پوست، پشم و حتی لمس آن جایز نیست. اما هنگامی که نفس ناسوتی منتقل‌شده از آن خارج شود گوشت و دیگر اجزای آن حلال می‌گردد.

و ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی در رساله "الجانیة "می‌گوید:

عسکر بن محمد فارسی می‌گوید: از مولایم امام حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- درباره معنای این آیه پرسیدم، فرمود: شنبه، ابوشعیب است، و کسانی که در شناخت او تعدی کردند، خداوند آنان را همانند اسحاق احمر و پیروانش به صورت میمون مسخ کرد.