وجه دیگری نیز گفته شده است :میوه‌ها و نعمتی که آنان در آن بودند، همان علم باطن بود؛ اما آن را کنار نهادند و پس از آنکه شناختند، به آن کفر ورزیدند و به دنبال علم ظاهر رفتند و آن را طلب کردند. پس خداوند به آنان فرمود﴿ :آیا آنچه را فروتر است با آنچه بهتر است جایگزین می‌کنید؟﴾ و محال است که علم ظاهر همانند علم باطن باشد هنگامی که به آنچه شناخته بودند کفر ورزیدند و از علم باطن به علم ظاهر روی آوردند و آن را پذیرفتند، خداوند بر آنان خشم گرفت.

خداوند متعال فرمود﴿ :همانا کسانی که ایمان آوردند، و کسانی که یهودی شدند و نصارا و صابئان، هر کس به خدا و روز واپسین ایمان آورد و کار شایسته انجام دهد پاداش آنان نزد پروردگارشان محفوظ است؛ نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین خواهند شد﴾

شیخ حسین احمد در رساله "قرة النظر" گفت :همانا کسانی که معرفت یافتند، به معرفت و نیکی به برادران دینی پرداختند، توحید خدا را در ظاهر و باطن به‌جا آوردند در راه خدا انفاق کردند، در راه خدا اطعام نمودند، در راه خدا پیوند برقرار کردند، در راه خدا قطع رابطه نمودند، در راه خدا دوست داشتند و در راه خدا دشمنی ورزیدند برای آنان بهشتی خواهد بود که وعده داده شده‌اند، و آن همان معرفت است﴿نه بیمی بر آنان است﴾؛ یعنی از مسخ شدن بیمی ندارند﴿و نه اندوهگین خواهند شد﴾