بدین‌گونه به ظلم و کفر گرفتار شدند. پس خداوند بر آنان رجز را نازل کرد و این همان عذابی است که از آسمان فرود آمد. و مقصود از آسمان، سلسل است که خداوند بلندی آن را به پستی مبدل ساخت.
و شیخ یعقوب حسن در رساله" تذکرة الحیاة الروحیة" گفت :این آیه درباره کسی نازل شد که بر خداوند و رسول او جسارت ورزید؛ پس خداوند سبحان او را به عذاب فوری گرفتار کرد و پس از آن نیز عذاب جاودانه در انتظار اوست.
خداوند متعال فرمود: ﴿و آن‌گاه که موسی برای قوم خود آب خواست، گفتیم عصایت را بر سنگ بزن؛ پس دوازده چشمه از آن جوشید. هر گروهی آبشخور خود را شناخت. از روزی خدا بخورید و بیاشامید و در زمین به فساد و تباهی نکوشید﴾
شیخ حسین احمد در "رساله السلامیة" گفت :این فرمانی از سوی خداوند به اسم و حجاب او و نیز آموزشی برای ماست که در همه اوقات، معرفت ذات را بجویید؛ زیرا برای آن، در هر مرتبه قرب، دوازده بازگشت به تعداد حجاب‌های دوازده‌گانه وجود دارد که ماه‌های هلالی سال عربی بر اساس آن‌ها مقدر شده‌اند، به شمار اسباط. و درباره فرمایش خداوند﴿ :هر گروهی آبشخور خود را شناخت ﴾فرمود :یعنی هر کس به اندازه قابلیت، بهره، شایستگی و ظرفیت خود، از پرتوهای نور این چشمه‌ها بهره‌مند می‌شود و رنگ‌های تجلیات الهی را که آشکار و پایدار گشته‌اند، مشاهده می‌کند.