شیخ حسین احمد در رساله "الفوائد الأحمدیة "گفت: یعنی :با معرفت سین وارد شوید در حالی که برای میم سجده‌کنندگان باشید، و به یگانگی مولایمان امیرالمؤمنین اقرار کنید؛ زیرا معرفت او گناهان شما را فرو می‌ریزد.
شیخ ابراهیم شعبان در رساله" نزهة الأفکار "گفت: باب حطه، در روشنایی چشمه حیات، در راهنما و مقصد آرزوهاست؛ دری که هیچ گوینده‌ای جز با حرکت و استدلال، سخنی درباره آن نمی‌تواند بگوید. برای این باب، شش مقام روحانی و یازده مطلع بابی وجود دارد که اسم آن‌ها را شرافت بخشیده است. همچنین چهار صامت دارد که عبارت‌اند از :تراکی، حدوث، صفقة و مؤهل. و صورتی که به آن‌ها تعلق دارد از قلم دار است.
خداوند متعال فرمود﴿ :پس کسانی که ستم کردند، آن سخنی را که به آنان گفته شده بود، به سخنی دیگر تبدیل کردند؛ پس به سبب نافرمانی‌شان، بر آنان عذابی از آسمان فرو فرستادیم﴾
شیخ حاتم جدیلی در کتاب "التجرید" گفت :مقصود از سخنی که به آنان گفته شده بود، معرفت امیرنحل به ازلیت و یگانگی بود. اما هنگامی که او را برای اثبات وجودش و اتمام حجت بر آنان در صورت ظاهری مشاهده کردند، او را به خودشان تشبیه نمودند و گفتند :او همانند ماست، و مردم را به سوی خود دعوت کردند.