خدای متعال فرمود﴿ :و ابر را بر شما سایه‌بان ساختیم و من و سلوی را بر شما فرو فرستادیم و گفتیم :از روزی‌های پاکیزه‌ای که به شما بخشیده‌ایم بخورید. آنان به ما ستم نکردند، بلکه بر خویشتن ستم می‌کردند﴾

محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله "المصریة "گفت: من نعمتی است که خداوند به واسطه پدر، با شناساندن معرفت خدا به او ارزانی داشته است، سلوی بدین معناست که انسان به سبب آنچه از این معرفت آموخته، از هر دانش دیگری دل‌آرام و بی‌نیاز می‌شود. این همان رزقی است که خداوند درباره آن فرمود﴿ :از پاکیزه‌های آنچه روزی شما کرده‌ایم بخورید﴾؛ یعنی از روزی حلال بهره‌مند شوید. حلال آن است که روزی خود را از راهی که خداوند برای شما حلال کرده و از مسیر صحیح آن به دست آورید. همچنین شما را نهی کرده است که بدون وجود رابطه پدری، خود را به او منسوب کنید؛ زیرا چنین نسبتی بر شما حرام است.

خدای متعال فرمود﴿ :و به یاد آورید هنگامی را که گفتیم :وارد این شهر شوید و از نعمت‌های آن هرجا و هرگونه که خواستید، فراوان بخورید؛ و با فروتنی از دروازه وارد شوید و بگویید :حطه بار گناهان ما را فرو ریز، تا خطاهایتان را بیامرزیم، و نیکوکاران را افزون خواهیم بخشید﴾