وی در رساله "مصباح العقول "نیز می‌گوید: چهل شب عبارت است از سی شب از روزهای ماه، و ده شب باقی‌مانده، حروفی از سه جامه بر پایه تضمین است؛ و نزد عارفان، بدین‌گونه میقات موسی چهل شب کامل می‌شود.
شیخ عبدالرحمن تل شنان در رساله "زبدة التوحيد "می‌گوید: میقات موسی، که نهایت مطلوب او بود، چیزی جز مظاهر مولایش و غایت آشکار او در آن سی شب نبود؛ یعنی آغاز درخشش انوار در سی روز ماه رمضان که صفات را به وسیله حروف بلندمرتبه از درخت طوبی، با افزودن صورت و جوهر، به کمال می‌رساند. سپس کمال آن، با آشکار شدن در سه جامه تحقق می‌یابد :هاء هیولا، باء بدور و قاف قدرت.
پس اگر الف را از آنها جدا کنیم، همان باقی می‌ماند که کتاب مکنون بدان نطق کرده است، و بدین‌گونه میقات پروردگارش چهل شب کامل شد. این مدت شب نامیده شد، زیرا نشانه پوشیدگی و حفظ راز است؛ چرا که برای منکران و انکارکنندگان آن همچون شب تاریک است.