شیخ ثقه در رساله" باطن الصلاة "گفته است: و اما نمازگزار در باطن کیست؟ بدان خدا تو را رحمت کند که نمازگزار، مؤمنی است که خداوند ازلی، مولای خویش را شناخته است. و نماز، همان میم است. گواه بر اینکه نماز همان میم است، سخن خدای متعال است﴿ :همانا نماز انسان را از زشتی و ناپسندی بازمی‌دارد﴾ این آیه، اشاره‌ای از سوی خداوند به حجاب خویش، یعنی میم، است؛ و بیانگر آن است که او شخصی است که اطاعتش بر بندگان واجب گردیده است. همچنین تعلیمی برای ماست که معرفت خداوند متعال، برتر و والاتر از معرفت میم است که همان نماز به شمار می‌آید.

خدای متعال فرمود﴿ :همان کسانی که یقین دارند پروردگار خود را ملاقات خواهند کرد و به سوی او بازمی‌گردند َ﴾

شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الأذهان "گفته است: این آیه، برای توجه دادن به عظمت سلطنت او، نفوذ قدرتش در بندگان، و نیز اشاره به کمال عدالت او در داوری و حکم میان آفریدگانش است.

شیخ ثقه در کتاب "باطن الصلاة "گفته است: این سخن معنا اشاره‌ای به میم است که یاد او موجب تعظیم است و دلالت دارد بر اینکه در همه حالات خود، بازگشت شما به سوی اوست.