شیخ ابراهیم عبداللطیف در "شرح دیوان شیخ" گفته است: یعنی به سخنان اهل بدعت و هواهای نفسانی گوش فرا ندهید؛ کسانی که نادانان را گمراه می‌کنند و حقیقت را بر آنان مشتبه می‌سازند، تا حق را باطل و باطل را حق جلوه دهند.

مؤلف می‌گوید: این آیه کریمه هم نفی را در بر دارد و هم اثبات را؛ یعنی آنچه را که با چشم دیده‌اید، معیار اعتقاد قرار ندهید، و ویژگی‌های وجودی خود را که ناشی از نیاز و محدودیت شماست به مولایتان نسبت ندهید. بلکه مولایتان را از صفات بشر منزه بدانید و برای او معجزات و قدرت‌ها را اثبات کنید. اوست خدای یگانه و چیره، که از روی رأفت نسبت به مومنان نیکوکار، و برای اتمام حجت بر کافران اهل پیمان‌شکنی انکار و جحود، در میان آنان ظهور کرده است.

خدای متعال فرمود﴿ :و نماز را برپا دارید، و زکات را بپردازید، و همراه رکوع‌کنندگان رکوع کنید﴾

ابومحمد حسن بن علی بن شعبه حرانی در کتاب "حقائق أسرار الدین "گفته است: باطن نماز، سید محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- است، و زکات، حسن و حسین -عَزَّ عَزُّهُمَا- هستند.