کسی که به پروردگارش کفر ورزد و آیات او را تکذیب کند، جاودانگی در آتشی است که شعله‌های آن هرگز فرو نمی‌نشیند. این دو سرانجام، یا رسیدن به بهشتی است که پهنای آن آسمان‌ها و زمین است، و یا افتادن در آتشی که پیوسته می‌گوید :آیا افزون‌تر از این هست؟ این دو فرجام، نتیجه پایبندی بنده به اوامر و نواهی خداوند، یا حاصل سرپیچی، نافرمانی و سر باز زدن او از فرمان‌های الهی است.
و شیخ ابراهیم عبداللطیف در "شرح دیوان شیخ" می‌گوید: یعنی قرار گرفتن آنان در قالب‌های مسخ‌شده، خود قیدی برای ایشان است؛ زیرا از هر مرتبه‌ای که بیرون روند، به مرتبه‌ای زشت‌تر از آن منتقل می‌شوند.
سپس خداوند متعال فرمود﴿ :ای بنی‌اسرائیل! نعمتی را که به شما ارزانی داشتم به یاد آورید، و به پیمان من وفا کنید تا من نیز به پیمان شما وفا کنم، و تنها از من بیم داشته باشید. ﴾
محمد بن سنان زاهری در کتاب "حجب الأنوار "می‌گوید: اسرائیل، همان حجاب است و آن، میم عظیم است. فرزندان او، مومنانی هستند که او را شناخته‌اند. و نیز گفته شده است که اسرائیل، باب است، و گفته شده که معنا است.
و شیخ صالح بن علی نمیری در رساله" تذکرة العارفین "می‌گوید: نعمت، همان معرفت خداوند متعال است.