آمده است عمل کردن بر اساس این شناخت، همان پیروی از هدایت است. بدین‌سان، بنای تکلیف، نردبان‌های کرامت شد که مردم بر آن آشکار می‌شوند و اسباب سعادتی که به وسیله آن به مراتب بالاتر می‌رسند؛ چنان‌که فرمود﴿ :پس هر کس از هدایت من پیروی کند، نه ترسی بر آنان خواهد بود و نه اندوهگین خواهند شد. ﴾

و شیخ حاتم جدیلی در کتاب "التجرید "می‌گوید: اما هبوط آنان، انتقال از مرتبه برتر به مرتبه پایین‌تر بود؛ زیرا آنان موجوداتی نورانی بودند که در عالم ملکوت سیر می‌کردند و هر جا روی می‌آوردند، پروردگار خود را ملاقات می‌کردند. اما هنگامی که دچار شک و نافرمانی شدند، فرود آمدند و در این کالبدهای گلی زندانی گشتند و در آن‌ها در حجاب قرار گرفتند؛ و این همان دنیایی است که آیه به آن اشاره دارد.

سید محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است. و مقصود از هدایت، سید محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- است که به صورت و همانند آنان ظاهر شد تا ایشان را به سوی آفریدگارشان دعوت کند؛ زیرا او همان صورت و مثال است.

سپس خداوند متعال فرمود﴿ :و کسانی که کفر ورزیدند و آیات ما را تکذیب کردند، آنان اهل آتش‌اند و جاودانه در آن خواهند ماند. ﴾

شیخ محمود صالح زلو در رساله "سبیل الهدایة "می‌گوید: امنیت و شادی برای کسی تضمین شده است که پروردگار خود را بشناسد و از هدایت او پیروی کند؛ و برای