و شیخ حاتم جدیلی در کتاب "التجرید "گفته است: کلمات، همان ظهورات سید محمد هستند؛ زیرا همین‌ها کلماتی‌اند که آدم دریافت کرد و پایان و نفادی برای آن‌ها نیست هنگامی که آدم، ظهورات سید محمد را در مرتبه حجابی و امیر نحل را در مرتبه معنوی شناخت، به آن‌ها ایمان آورد؛ پس خداوند توبه او را پذیرفت. و این خطاب در حقیقت شایسته ماست و به ما بازمی‌گردد.

سپس خداوند متعال فرمود﴿ :گفتیم :همگی از آنجا فرود آیید؛ پس هرگاه از جانب من هدایتی برای شما آمد، هر کس از هدایت من پیروی کند، نه بیمی بر آنان خواهد بود و نه اندوهگین خواهند شد ﴾

سید ابو شعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- در کتاب "المجالس النمیریة "می‌گوید: خداوند متعال مومنان را به سبب گناهی که پیش‌تر مرتکب شده بودند، به زمین فرود آورد. بدان که هدایتی که از جانب خدا آمد، همان ظهور او در صورت بشر است؛ پس هر کس به او اقتدا کند، هدایت یافته است. و مقصود از سخن خداوند﴿ :فرود آیید﴾، خطابی است که به گروهی بسیار بزرگ، شامل مومنان و کافران، متوجه شده است.

و شیخ حسین احمد در کتاب "قلائد الدرر "می‌گوید: چون خداوند آفریدگان را در لباس بشریت ظاهر ساخت و با حجاب بشری بر آنان تجلی کرد و آنان را به شناخت