تا روز وقت معلوم ﴾سرپیچی ابلیس از فرمان خدا، از روی فخرفروشی به اصل و ریشه خود و کوچک شمردن کسی بود که خداوند او را با قدرت خویش آفریده بود از سر تکبر، برتریجویی و حسد نسبت به مقامی که خداوند به آدم بخشیده بود مقامی که معنایی ویژه در وجود او به ودیعت نهاده شده بود. ابلیس نسبت به آن مقام نه ناآگاه بود و نه از آن غافل؛ بلکه شقاوت و استحقاق خشم الهی بر او غلبه یافت. تعصب، آتش خشم را در دلش برافروخت و باد تکبر را در وجودش دمید و از برهمکنش این دو، دشمنی برخاسته از حسد پدید آمد. سپس این خصلت در هر کس که از سنخ او بود جریان یافت، و جز کسانی که رحمت پروردگارشان آنان را دریافته بود، هیچکس از دام او رهایی نیافت.
سپس خدای متعال فرمود﴿ :و گفتیم :ای آدم! تو و همسرت در بهشت سکونت گزینید و از نعمتهای آن، هر جا که خواستید، فراوان و گوارا بخورید؛ اما به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید شد﴾
شیخ حسین احمد در رساله "دانیة القطوف "میگوید:
اهل توحید بر این معنا اتفاق نظر دارند که بهشت در اینجا، معرفت است. هر کس با بصیرت در این سخن بیندیشد، درمییابد که این تعبیر، رمزی است که در درون خود گنجی نهفته دارد. این بیان، برای ما جنبه تأدیب، آموزش، تنبیه و




