فرشتگان مقام و منزلت آدم منبأ را بزرگ شمردند و جایگاهی را که خداوند به او اختصاص داده بود، شناختند.

و محمد بن سنان زاهری در کتاب "الحجب والأنوار"، در تفسیر آیات ۳۱ تا ۳۳ می‌گوید: هنگامی که کلام جاری شد و حروف پدید آمد، برای شناخت آفریدگان پدیده‌ها و موجودات، به نام‌ها نیاز پیدا کردیم. ازاین‌رو، خداوند برای هر آفریده، نامی متناسب با حقیقت و جوهر آن قرار داد و همه مراتب آفرینش و تمام موجودات، اعم از حادث و پایدار، از ملکوت آسمان‌ها و زمین و هر آنچه دیده می‌شود و هر آنچه دیده نمی‌شود را نام‌گذاری کرد؛ پس از آنکه ذات خویش، نفس خویش، حجاب خویش باب خویش، عوالم قدس خویش و همه آنچه را آفریده و پدید آورده بود، نام‌گذاری نمود. و این همان چیزی است که آیات بر آن دلالت دارد.

خدای متعال فرمود﴿ :و آنگاه که به فرشتگان گفتیم :برای آدم سجده کنید همگی سجده کردند، جز ابلیس که سر باز زد و تکبر ورزید و از کافران شد﴾

شیخ حسین احمد در رساله "دریاق العلیل "می‌گوید یعنی :از آدم در هر آنچه شما را بدان فرمان می‌دهد، اطاعت کنید. و توجه در عبادت به سوی ذات ازلی متعال، جز از طریق صفات میم ذکر تعظیم که همان حقیقت نماز، رکوع و سجود است تحقق نمی‌یابد، و عبادت نیز جز با معرفت او کامل نمی‌شود. و مقصود ما از این سخن که