است که به وسیله آن، بر معرفت او استدلال کردند. خداوند نیز از راه علم و قدرت آنان را به شناخت خویش رهنمون ساخت، و او بسیار دانای نهان‌هاست؛ آنچه را سینه‌ها در خود پنهان می‌دارند و آنچه را از دقیق‌ترین امور نهفته می‌کنند، به‌خوبی می‌داند.
شیخ ابراهیم عبداللطیف در شرح "دیوان المنتجب"، درباره معنای سخن خدای متعال ﴿و خدا همه نام‌ها را به آدم آموخت ﴾می‌گوید: آدم در اینجا، همان میم ذکر عظیم است.
و اسم‌ها، جمع اسم است و نزد موحدان، مقصود از آن اسم‌های عبری شناخته‌شده با عبارت سلك سلكون سلكا است؛ اسم‌هایی که بر اشباح نورانی دلالت دارند؛ همان اشباحی که پنج مثال سایه‌گون ، نمونه و مظهر آن‌ها قرار داده شده‌اند.
و محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله "المصریة "می‌گوید: از مشایخ مورد اعتماد روایت شده است که خداوند متعال، آدم منبأ را نام‌های فرشتگان صاحبان مراتب نورانی، از آغاز آفرینش تا روز کشف، تعلیم داد. سپس خداوند به فرشتگان فرمود :مرا از نام‌های اینان آگاه سازید. آنان گفتند :منزهی تو؛ ما هیچ دانشی نداریم جز آنچه خود به ما آموخته‌ای. آنگاه خداوند به آدم منبأ فرمود :آنان را از نام‌هایشان آگاه کن. پس هنگامی که آدم، نام‌هایی را که فرشتگان جز از طریق او نمی‌دانستند برای آنان بیان کرد