همان اعتراض، تاریکی‌ای بر آنان پدید آمد که دیدگان تردیدکنندگان را از درک حقیقت آن علمی که در صورتی که مأمور به سجده بر آن شدند آشکار گشته بود، پوشاند.

سپس خداوند متعال فرمود﴿ :و خدا همه نام‌ها را به آدم آموخت، سپس آن‌ها را بر فرشتگان عرضه کرد و فرمود :اگر راست می‌گویید، مرا از نام‌های اینان خبر دهید گفتند :منزهی تو، ما جز آنچه تو به ما آموخته‌ای دانشی نداریم؛ همانا تویی دانای حکیم فرمود :ای آدم، آنان را از نام‌هایشان آگاه کن. پس چون آدم آنان را از نام‌هایشان آگاه ساخت، فرمود :آیا به شما نگفتم که من غیب آسمان‌ها و زمین را می‌دانم و آنچه را آشکار می‌کنید و آنچه را پنهان می‌داشتید نیز می‌دانم؟﴾

شیخ حسین احمد در رساله "قلائد الدرر "می‌گوید: مراد از آدم در این موضع حجابی است که خداوند هنگام فرود آوردن آنان به زمین، خود را به وسیله آن از ایشان پوشانید. و اسم‌ها، همان ظهورات نورانی او هستند که آن‌ها را به آدم آموخت و سپس بر فرشتگان عرضه کرد. پس از طریق آن اسم‌ها و مظاهر که بر آنان ارائه نمود، علم و قدرت خویش را برای ایشان آشکار ساخت. در نتیجه، صورت‌ها و جلوه‌ها در نظر آنان متفاوت گردید، اما قدرت‌ها برایشان متفاوت نشد. پس همگی به او اقرار کردند و اعتراف نمودند که او پروردگار و آفریننده آنان است. و مقصود از این سخن خداوند که فرمود﴿ :ای آدم، آنان را از نام‌هایشان آگاه ساز﴾، آشکار ساختن همان علم و قدرتی