پروردگارت آمد و فرشتگان، صف در صف﴾¹؛ و باز فرمود: ﴿آیا چشم‌به‌راه‌اند تا خداوند در سایه‌بان‌های ابر و فرشتگان بر آن‌ها وارد شود و کار تمام گردد و تمامی امور به سوی خدا بازگردد﴾². «سایه‌بان‌های ابر» کنایه‌ای است از صفاتی که خداوند به سبب نیاز خلقش، در چهره‌ی بشری و نوری برای آنان ظاهر شد، در حالی که ذات او والاتر از هرگونه توصیف و صفتی است. و از دیگر کلام خداوند در این زمینه است ﴿آیا جز این انتظار دارند که فرشتگان به سویشان آیند، یا پروردگارت بیاید، یا برخی از نشانه‌های پروردگارت آشکار شود؟ روزی که برخی از نشانه‌های پروردگارت آشکار شود، ایمان هیچ کس سودی نخواهد داشت اگر پیش از آن ایمان نیاورده باشد یا در ایمانش خیری کسب نکرده باشد. بگو: منتظر باشید، ما هم منتظریم﴾³. و دیگر سخنانی که دلالت بر این دارد که او سبحانه و تعالی، در روز قیامت بر بندگان مؤمنش ظاهر خواهد شد.آیا در تمام هستی، لذتی هر چقدر هم که زیاد باشد می‌تواند با لذت رؤیت او برابری کند؟ با تحقیق در این مطلب، معنای این آیه روشن می‌شود که