یکی از سه شخص (شخصیت الهی) می‌دانند که با نام‌های پدر، پسر و روح‌القدس به آن‌ها اشاره شده است.
حال بیایید آراء کسانی را که رؤیت آفریدگار سبحان را انکار کرده‌اند مورد بحث و بررسی قرار دهیم تا در این فصل و به‌ویژه در فصول آینده، درستیِ عقیده‌ی حق ما آشکار گردد؛ و معلوم شود که فرقه‌ی ما، همان «فرقه‌ی ناجیه» است که راه انبیا و امامان معصوم را می‌پیماید، زیرا راز آنان را پذیرفته و فرمانشان را به جان خریده است.
همان‌گونه که از امامِ سخنوران، حضرت علی -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده و پیش‌تر ذکر شد: «همانا امر ما دشوار و بسیار سخت است؛ آن را بر دوش نمی‌کشد مگر بنده‌ای مؤمن که خداوند قلبش را با ایمان آزموده و صیقل داده باشد، و سخنان ما را جز دل‌های مطمئن و عقل‌های سالم درک نمی‌کند.»
و همچنین سخن مولای ما، امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- که فرمود: «همانا امر ما دشوار و بسیار سخت است؛ آن را بر دوش نمی‌کشد مگر فرشته‌ای مقرب، یا پیامبری مرسل، یا مؤمنی که خداوند قلبش را با ایمان آزموده باشد...».
ما می‌گوییم کسانی که رؤیت آفریدگار را در دنیا و آخرت نفی می‌کنند، حجت خود را بر این کلام خداوند متعال به حضرت موسی -عَزَّ عَزُّهُ- استوار کرده‌اند که