قیامت، با ویژگی یا صفتی که بندگان مؤمنش را قادر می‌سازد، بر آنان تجلی می‌کند تا بتوانند به ذات اقدس او نظر کنند.

و از میان کسانی که رؤیت خداوند را به طور کلی، چه در دنیا و چه در آخرت نفی کرده‌اند، فرقه‌ی «معتزله» و برخی از «امامیه» از شیعه هستند؛ آنان برای اثبات عدم رؤیت، به کلام خداوند متعال بر زبان حضرت موسی -عَزَّ عَزُّهُ- استدلال کرده‌اند آنجا که فرمود: ﴿پروردگارا، به من نمایش ده تا تو را ببینم﴾، و خداوند فرمود: ﴿هرگز مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر، اگر در جای خود استوار ماند، تو مرا خواهی دید﴾¹؛ و چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد، آن را متلاشی ساخت و موسی از حال رفت. این دو گروه بر عدم رؤیت در دنیا اتفاق نظر دارند، اما درباره‌ی رؤیت در آخرت اختلاف کرده‌اند؛ یکی از آن‌ها رؤیت را در هر دو مرحله نفی کرد و دیگری در یکی از آن دو اثبات نمود، در حالی که هر دو در آنچه باور داشته و به آن روی آورده‌اند، دچار خطا و گمراهی‌اند.