اما شما، خلاف این باور دارید و وجود خدایی را که چنین صفاتی دارد، انکار می‌کنید و هرگونه برانگیخته شدن، حسابرسی، بهشت و جهنمی را که ذکر شد، نفی می‌کنید. از نظر شما، سعادتمند کسی است که از امکانات ثروت و دارایی برخوردار باشد و از لذت‌های زندگی دنیوی و شهواتش بهره‌مند شود، و تیرهبخت هم کسی است که از این امکانات محروم شده و آن لذت‌ها از او دریغ گردد.ما به وجود خدایی قدیم، ازلی و دارای آگاهی و ادراکی کامل باور داریم که موجودات را با انواع مختلفشان آفرید و انسان را موجودی زنده ساخت و او را از ماده و روح ترکیب کرد تا درک کند، آگاه شود، حس کند و عمل نماید؛ و راه خیر را برای او روشن ساخت و او را به آن تشویق کرد، و وعده داد که اگر در راه او استوار بماند، پاداش و نعمتی دریافت کند و بیم داد که اگر نافرمانی کرده و تکبر ورزد، دچار کیفر و تیرهبختی شود.
اگر ما در آنچه به آن باور داریم درست گفته باشیم، از سه جهت رستگار شده‌ایم: نخست، از نظر درستیِ اندیشه و اعتقاد؛ دوم، از جهت دستیابی به نعمات جاودان الهی که خداوند به مؤمنانی که در راه حق عمل کرده اند وعده داده است؛ و سوم، از جهت نجات از عذاب دردناک و مداوم آتش که برای مشرکان و منکران وعده داده شده است. اما اگر اشتباه کرده باشیم در حالیکه و خطا همواره همنشین و همراه شماست تنها از جهت اندیشه دچار خطا شده‌ایم و هیچ کیفر یا مسئولیتی در قبال این اشتباه بر ما متوجه نخواهد شد.