هنگامی که ساعتی را میبینید و به تیکتیک منظم، قطعات درهمتنیده و ترکیب دقیق آن دقت میکنید، بدون شک حکم میکنید که سازندهاش خبره، تیزبین و هوشمند بوده است؛ پس چگونه در مورد این جهانی که سرشار از شگفتیها و عجایب است، چنین نکنیم؟
به عنوان مثال، تکوین جسم انسان را در نظر بگیرید و روح را که جز اندکی از آن شناخته شده و بسیاری از آن نهفته است کنار بگذارید. این پیکرهی شگفتانگیزی که از اجزا و اعضایی هماهنگ و منظم ترکیب شده، گویای قدرت سازنده و شدت تأثیر او در این هستی عمیق و گسترده است. آیا معقول است که پس از مشاهدهی این ساختاری(پیکرهای) که از اجزای گوناگون تشکیل شده و هر جزء در جایگاه درست




