و درباره آیه ﴿و به سجده خوانده شوند﴾ گفته است: «برای امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- آن حقایق آشکار می‌گردد، آن‌گاه گردن‌های آنان (غاصبان) مانند شاخ‌های گاو می‌شود یعنی همان شاخ‌هایش ﴿پس نمی‌توانند﴾ سجده کنند؛ و این کیفر آن‌هاست زیرا در دنیا به فرمان خدا اطاعت نکردند»¹.

آنچه ابن‌عباس روایت کرده است: مردی نزد امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- آمد و از ایشان پذیرایی خواست. حضرت تکه‌ای از نان جو خشک و کاسه‌ای آب طلب کردند؛ سپس تکه‌ای از آن نان خشک را شکستند و در آب انداختند و به آن مرد فرمودند: «آن را بردار». مرد تکه نان را بیرون آورد، دید که آنکه رانِ یک پرنده کبابی است! سپس امام تکه دیگری از نان انداختند و فرمودند: «آن را بردار» مرد آن را بیرون آورد و دید که تکه‌ای شیرینی است.آن مرد عرض کرد: «ای سرور من، برای من تکه‌های نان خشک می‌اندازید اما من انواع غذاها را می‌یابم!» امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: «آری، این نان خشک ظاهر است و آن غذاها باطن؛ و همانا امر ما نیز چنین است»².