درباره آن‌ها فرمود: «این است علم غیبی که هیچ‌کس جز خدا آن را نمی‌داند». من این موضوع را در فصل هفتم این رساله به تفصیل ذکر کرده‌ام، پس خواننده باید به آنجا رجوع کند.

در «کتاب القطره» و چندین کتاب ظاهری دیگر، مطلبی با این متن وارد شده است: «همانا امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- هنگامی که در بیت‌الحرام متولد شد، به سجده افتاد و سر شریفش را بلند کرد و اذان و اقامه گفت؛ یعنی اذان و اقامه را تلاوت نمود و به یگانگی خدا، رسالت محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- و خلافت و ولایت خود گواهی داد. سپس به رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- اشاره کرد و فرمود: ای رسول خدا بخوان؟ ایشان فرمودند: بله. پس علی -عَزَّ عَزُّهُ- از صحیفه‌های آدم آغاز کرد و ایشان آن را خواندند، سپس صحیفه‌های نوح، صحیفه‌های ابراهیم، تورات و انجیل را تلاوت کرد. سپس آیه ﴿به یقین مؤمنان رستگار شدند﴾¹ را خواند. در این هنگام پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: بله، رستگار شدند چرا که تو امام و پیشوای آنان هستی. سپس با همان کلامی که با پیامبران و اوصیای آنان سخن گفته بود، با او سخن گفت و سپس سکوت نمود».