آشکار" و "آشکارپنهان" گردانید؛ پس برای پوشیدگی نشانه‌ای قرار داد و برای ظهور نشانه‌ای؛ و قدرت، نشانه ظهور است و عجز، نشانه پوشیدگی».

‌و حقیقت برای پژوهنده‌ای هوشمند در کلام مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- به روشنی ظاهر و آشکار می‌شود که فرمود: «همانا علم غیب، علم ساعت است و آنچه خداوند در این کلامش برشمرده: ﴿به یقین خداوند علم ساعت را نزد خود دارد و باران را می‌فرستد و می‌داند چه در رحم‌هاست و هیچ نفسی نمی‌داند فردا چه کسب می‌کند و هیچ نفسی نمی‌داند در کدام زمین می‌میرد؛ همانا خداوند دانا و آگاه است﴾¹».

‌یعنی علم غیب آن است که شامل این پنج مورد ذکر شده در کتاب عزیز خداوند در سوره لقمان باشد: ﴿به یقین خداوند علم ساعت را نزد خود دارد و باران را می‌فرستد و می‌داند چه در رحم‌هاست و هیچ نفسی نمی‌داند فردا چه کسب می‌کند و هیچ نفسی نمی‌داند در کدام زمین می‌میرد؛ همانا خداوند دانا و آگاه است﴾².

‌در حالی که مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به این موارد احاطه داشت؛ همان چیزهایی که رسول -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره آن‌ها فرمود: «پنج چیز است که هیچ‌کس جز خدا آن‌ها را نمی‌داند»، و امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در جریان سخنانش با آن مرد کلبی