دید﴾، ﴿دیدگان او را درک نمی‌کنند﴾ و آیات دیگر نیز چنین‌اند. و در عین حال، او خود را به آمدن، رسیدن، تجلی کردن و سخن گفتن توصیف کرده است، و اینکه دارای جنبه (جانب)، دو دست و چهره است.

خداوند فرمود: ﴿و پروردگارت آمد، و فرشتگان صف در صف آمدند﴾¹، ﴿آیا چشم‌به‌راه چیزی هستند جز آنکه خداوند در سایبان‌های ابری و فرشتگان بر آنان وارد شوند و کار تمام شود؟ و تمام امور به سوی خدا بازگردانده می‌شود﴾²، ﴿پس چون موسی به آنجا رسید، ندا زده شد: ای موسی! من پروردگار تو هستم، پس کفگش‌هایت را درآور که تو در وادی مقدس «طوی» هستی﴾³، ﴿و خداوند با موسی سخن گفت، سخنی چهره به چهره﴾⁴، ﴿و برخی بگویند: ای دریغا! بر آنچه در مورد جانبِ خدا کوتاهی کردم، هرچند که من از مسخره کنندگان بودم﴾⁵، ﴿بلکه هر دو دست او گشوده است﴾⁶، ﴿به یقین کسانی که با تو بیعت می‌کنند، در حقیقت با خدا