و همچنین از آن رسائل آمده است: «در روایت نقل شده است که لذت‌بخش‌ترین نعمتی که اهل بهشت می‌یابند و دلنشین‌ترین نغمه‌ای که می‌شنوند، مناجات با آفریدگار -عَزَّ وَجَلَّ- است؛ و این همان سخن خداوند تعالی است که: ﴿سلام است درود آنان در روزی که با او دیدار کنند؛ وخداوند پاداشی کریمانه برایشان آماده کرده است﴾¹ و ﴿و پایان دعای آنان این است که ستایش ویژه پروردگار جهانیان است﴾². و گفته شده است که موسی چون مناجات پروردگارش را شنید، چنان شادی و سرور و لذتی به او دست داد که نتوانست خود را کنترل کند تا آنکه به وجد آمد و آواز سر داد، و پس از آن، تمام نغمات و آهنگ‌ها و صداها در نظرش کوچک و ناچیز گشت».

‌و از شیخ محیی‌الدین بن عربی چنین نقل شده است:

خورشید اشتیاق در جان‌ها دم زد و از آن رو، دل‌ها روشن گشت عشق در نظر من دلکش‌تر است ازآنچه عارفِ هوشمند می‌گوید ای عشقِ مولایم! نه سخنی به جای آن که دیگر زیستن گوارا نیست هیچ انسی برای قلب صاف نمی‌شود مگر آن‌گاه که محبوب تجلی کند.