اما سخن نمی‌گوید، به او غذا داده می‌شود اما نمی‌خورد، و برایش بخور می‌سوزانند اما بوی نمی‌کشد، در حالی که تمام ابزارهای جسم از نفس و روح و عقل و خون و گوش و چشم، به همان حال در او باقی است و هیچ‌کدام از این‌ها در او گم نشده است؛ و همین‌گونه است هنگام نابودی‌اش که روح از او گرفته می‌شود و جسمی که نام دارد، به حال خود باقی می‌ماند».

و این است سخن خداوند تعالی: ﴿خداوند جان‌ها را در هنگام مرگشان می‌گیرد و آن‌هایی را که نمرده‌اند، در خوابشان می‌گیرد؛ پس جانی را که مرگش را مقدر کرده است نگاه می‌دارد و دیگری را تا زمانی معین باز می‌گرداند. به راستی در این اتفاقات نشانه‌هایی برای گروهی است که می‌اندیشند﴾¹. پس نگه داشتنِ چیزی توسط او همان توقف آن در حالت خودش در معدنش است، و رها کردنش، بازگشت هر حقی به حقِ خودش است، به دلیل سخن خداوند تعالی که: ﴿پس پاداششان را به‌طور کامل می‌دهد﴾ و سخنش که: ﴿سپس هر کس به آنچه به دست آورده به‌طور کامل داده می‌شود و به آنان ستم نمی‌شود﴾² و سخنش که: ﴿پس حسابش را به‌طور کامل به او داد﴾... تا آخر».