و در بخشی دیگر: از هشام بن حکم نقل شده است که گفت: مولای ما امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند:«هر کس گمان کند که خداوند را بدون "دیدن" (رؤیت) می‌شناسد، گمراه شده و به بیراهه رفته است؛ زیرا آنچه شناخته شود محفوظ می‌ماند و آنچه نادیده گرفته شود، رانده می‌شود. پس اگر آدمی در آنچه می‌بیند شک و تردید کند، در آنچه نمی‌بیند، قطعاً شکاک‌تر و تردیدش بیشتر خواهد بود».

و همچنین از استادم (که رحمت خدا بر او باد) به صورت مرسل روایت شده است که:مردی نزد امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- آمد و به ایشان عرض کرد: «ای امیرالمؤمنین، آیا شما فرموده‌اید: "من هستم که این کارها را کرده‌ام و من ساخته‌ام و من توانا هستم، و با شناخت من است که توحید صحیح می‌گردد، و من آسمانش را برافراشتم و زمینش را گستراندم و من خدای پروردگار جهانیانم"؟»ایشان فرمودند: «من گوینده این سخنانم، و من انجام‌دهنده آن هستم و همه امور به من بازمی‌گردد».آن مرد عرض کرد: «ای مولای من حضرت محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- نماز و زکات و روزه و حج و جهاد را آشکار کرد و تشریع نمود، در حالی که شما می‌گویید بنده خدا و برادر رسول خدا هستید؟» فرمودند: «بله».آن مرد پرسید: «پس چگونه چنین چیزی ممکن است؟ و چگونه مردم عامه از آنچه دیدند شما انجام داده‌اید و ادعا کرده‌اید رهایی می