سوی دیگر خارج شدند، در حالی که آتش هیچ اثر و آسیبی به آن‌ها نزده بود. هنگامی که عبدالله و همراهانش این را دیدند، خود به سوی آتش شتافتند و در آن وارد شدند و شروع کردند به برداشتن آتش و زغال‌ها و ریختن آن‌ها بر سر یکدیگر، در حالی که آتش هیچ کاری با آن‌ها نمی‌کرد و آسیبی نمی‌دیدند.مردم عرض کردند: «ای امیرالمؤمنین، آتش بر آن‌ها اثر نمی‌کند». پس ایشان دستور دادند که بر آنان خاک بریزند. وقتی خاک را بر آتش ریختند، امر آن‌ها در میان خاک و آتش پنهان گشت و همین‌طور بود تا آنکه شعله‌ها خاموش شد. در آن هنگام، امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- دستور به اقامه نماز دادند؛ مردم پشت سر ایشان صف کشیدند و ایشان نماز خواندند و با صدای بلند این آیات را تلاوت فرمودند ﴿قسم به آسمان و برج‌های آن (منظومه‌های ستارگان)، و به روزِ موعود، و به شاهد و مشاهده‌شونده! هلاک شدند کسانی که اصحاب اخدود بودند (صاحبان گودال‌های آتش)، همان آتشِ شعله‌ور؛ هنگامی که آن‌ها بر گردِ آن گودال‌ها نشسته بودند و بر آنچه با مؤمنان می‌کردند، نظاره‌گر بودند. و آنان از مؤمنان هیچ کینه‌ای نداشتند، جز این‌که آن‌ها به خداوند عزیز و حمید ایمان آورده بودند؛ همان خدایی که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست، و خداوند بر هر چیزی گواه و حاضر است.﴾1.
1سورهبروج ، آیات 1-9